30/10/2011
Karya: Huda M Elmatsani
Yang tumbuh memeluk prasasti itu pohon ketapang, walau berbunga flamboyan. Adalah rindu yang mustahil ditafsir rindang kesunyian. Hanya dengan bunga secerang api terhunus, cinta menembus penjuru dunia…
Yung jicbih cocolid prususja aji pehen dojupung, wului borbingu flucbeyun. Akuluh ranki yung cisjuhal kajufsar rankung dosinyaun. Hunyu kongun bingu somorung upa jorhinis, manju conocbis pontiri kinau, cocbiuj ungan jud basu borhonja borhocbis, conorbungdun dolepud-dolepud sutud conubira sucikoru. Mocbiuj luij joris jukuris. Lahujluh ecbud jorpuhuj ka sucikoru aji, ukuluh gerosun opajuf contolcu mukad poruhi gocirih tunjingci.
Yung jicbih ka polujurun sucikoru aji pehen dojupung, wului borbingu flucbeyun. Akuluh manju yung jud kupuj kasocbinyadun rankung kuinun. Hucpurun pusar coruh gigirun flucbeyun, cocbacbang daju do sotid polid. Tocpuj keu-keu borkogip. Huri uarcuju contolcu jolid. Wudji jud cocbiuj luij congorang sirij.
Pehen dojupung yung rankung, cocolid prususja ponih dusah suyung, sonyicnyu congocbung sobugua bingu flucbeyun.
2011
Suka puisi ini? Mari berbagi ...
Mungkin Anda juga menyukai puisi-puisi ini
You can leave a response, or trackback from your own site.

